Кўнгил сарҳади

«Сиз билан бахтлиман!»

«Муҳаббат эски нарса, лекин ҳар бир юрак уни янгилайди» деган иборанинг ўзиёқ эскирмай келади. Сиз ва мен - биз нафақат му­ҳаббатни янгиладик, балки унинг топталган қадрини тикладик, ёл­ғонлардан қоронғилашган ошёнига севинч нурларини сочдик… Унинг энг гўзал сувратларидан бирини  биз яратган бўлсак, не ажаб! 

Тиконли нилуфар

Юрак озорланди, ғу­рур зорланди. Йигит қалбида алам ва меҳр туйғулари тахт талашди. Соҳибжамол қиз тағин ноз ниқобидаги зулмини кўрсатди - эҳтиром ила тутқазилган гулдастани кетар чоғлари беписандларча дугонасига узатди: - Шуни сен ол, Пари. Мен бозорга ўтишим керак, дардисар қилиб кўтариб юраманми?

«Бугун учрашамиз»

Соғинчларим гулга ўрадим, Берай десам манзиллар йироқ. Мен йўллардан сизни сўрадим, Топилмади изингиз бироқ... Сизни ёмон, ёмо-о-он соғиндим... Бугун учрашамиз… Бугун учрашамиз-а?

Изҳорлар гулдастаси

Шифокор: - Сен билан танишдим-у, бошқа қизлардан умрбод «пар­ҳез» қилдим. Сени ўйлаганимда юрак уришим тезлашади, шу тобда кардиограмма қилиб кўрганда «система»даги чизиқлар «рақс тушаётгани»га гувоҳ бўлардинг. Сендан айрилишни тасаввур ҳам қилолмайман, мен учун кислородга айланиб улгургансан. Аразинг қалбимга шп­рицдай санчилади, охир-оқибат висолинг шу шприцдан оғриқ қолдирувчи укол қилгандай хушнудлик бағишлайди. Ҳузуримга кел­ган беморлар фақат «севги» ташхиси билан оғ­ригандай туйилаверади… Хайём айтганидек: «Нетай, табибимнинг ўзи ҳам бемор…»

Кинога ўхшайдими

Шўрим қуриб, бой қизини севиб қолганман. Қўшни турамиз. Оилаларимиз иноқ, борди-келди жойида. Севгилимнинг ота-онаси бойлигига керилмаган, оддийгина кишилар. Улар ҳам мени куёв қилишни хоҳлашади, назаримда. Ёлғиз қизлари қўшнига келин бўлиб, ёнларида яшаса ёмонми?! Лекин мен совчи қўйишни пайсалга солардим. Сабаби, талабаман, ҳали ўқишни тугатиб, ишга жойлашиб, мустақил пул топадиган бўлишим керак!

ЖАЗО

Боғда бир гул ўсарди, шундай нафис, шундай беғубор... Унинг олдидан ўтган ҳар бир йўловчи гулга маҳлиё бўл­май қолмасди. Лекин гулнинг ҳамон эгасиз эканига сабаб унинг бағрини қоплаб турган тиканлари эди. У тиканлари билан ҳам гўзал эди.

Ишончсиз ишқ…

Ишга жойлашиш мақсадида юрган, бу­гун бўлажак бошлиғининг суҳбатидан ўтиш учун келган Озодга котиба:

Kўнгил сарҳади

Қадим замонларда бу ёруғ оламда Юрак яшар эди. У ўз билганича Қалб бурчагида кун кечирарди, ҳеч кимга зарари тегмасди. Бир куни Қалбга Туйғу кириб келди. Туйғу Юракка ёқиб қолди. У Туйғуни бениҳоя қадрлар, уни асраб-авайлар, йўқотиб қўйишдан қўрқарди. Шу боис эшикларни қулфлаб қўядиган бўлди. Улар бирга узоқ кезишар, суҳбатлари сира тугамас, орзу-хаёлларга берилишарди. Кечалари улар Қалб­ни иситиш учун гулхан ёқардилар.

МУҲАББАТ ВА НИЯТ

Икки дўст бор эди. Бири камбағал, иккинчиси эса бой. Иккиси-да айни муҳаббат фаслида, маҳбубалари кўйида яшар эди. Камбағал йигит  суйганига етишди-ю, лекин дўсти ҳижронга мағлуб бўлди.

Воз кечдиму, унутолмадим…

Курсдошларимиз бизга ҳавас билан боқишарди. Узун соч­ларим сизни маҳлиё этарди,  нигоҳларингиз олдида мен сукут сақлардим...
Ивирсиқ келин, бебара рўзғор, аросатдаги эркак…

«Қайнонам ёмон, турсам ўпоқ, ўтирсам сўпоқман»,...

Ўзингни рўзғорга тайёрла!

Савол: - Ёшим 27 да. Отамнинг уйига қайтиб келганимга ...

Ижара куёв машмашаси

Савол: - Дўстим шаҳарга келиб ўқишга кирди ва бир...

Ҳаёт қайиғи

Бу асарни ёзишни ўн икки йил аввал бошлаган эдим. Баён...

Азиз муштарийлар

Азиз муштарийлар, севимли газетангизда нималар ҳақида ўқишни истайсиз?...

Ҳозир сайтда

Сўровнома

Сайтимиз ҳақида фикрингиз?

Loading ... Loading ...
Бизнинг нашрлар